Doğum hikâyenizi başkalarıyla paylaşmak ve böylece doğal doğum bilincinin yayılmasına katkıda bulunmak isterseniz, 1500 kelimeyi geçmeyen, Türkçe imla ve dilbilgisi kurallarına uygun yazılmış olan hikâyenizi blogcuanne@gmail.com adresine gönderin. Dilerseniz resim de gönderebilirsiniz.

Hikâyenizi hazırlarken lütfen aşağıdaki konulara aklınızda bulundurun:

  • Doğal ya da normal doğumu tercih etmenizdeki sebepler neydi? Nasıl bu konuya yönlendiniz?
  • Çevrenizden destek aldınız mı? Doktorunuzu, eşinizi ve/veya sizi desteklemesini istediğiniz kişileri ikna etmeniz gerekti mi?
  • Doğuma nasıl hazırlandınız?
  • Doğuma hazırlık için kurslara katıldınız mı?
  • Gerek doğuma hazırlanırken, gerekse doğum sırasında korku ya da stresle nasıl başa çıktınız?
  • Doğum sırasında ağrı kesici ya da herhangi bir tıbbi müdahaleye ihtiyaç duydunuz ya da başvurdunuz mu?
  • Doğum tecrübenizin size ve bebeğinize nasıl bir etkisi olduğunu düşünüyorsunuz?

Lütfen şu detayları aklınızda bulundurun:

  • Negatif çağrışım yapan kelimeler kullanmaktan kaçının.
  • Terslikler yaşamış olsanız bile korkutucu unsurlara yer verirken özellikle ilk kez doğum yapacak olanları düşünerek dikkatli olun.
  • Sizin için bir sakıncası yoksa hikâyenizi sizin isminiz, bebeğinizin ismi, doğum tarihi ve yeri şeklinde gönderin. (Elif ve Deniz’in Hikâyesi, 25 Kasım 2006, Miami gibi)
  • Arzu ederseniz bir ya da birkaç adet, tercihen doğum fotoğrafı gönderin.

Doğal ve normal doğum konusundaki farkındalığı arttırmak adına hikâyenizi paylaşmak ister ancak isminizi saklı tutmayı tercih ederseniz hikâyenizi “adsız” olarak da yayınlayabilirsiniz.

4 Responses to “Hikâyenizi paylaşın”

  1. Nil Gunduz Says:

    Cocuk sevmeyen en guzel cocuk esinin dostunun cocugunu sevmek diye hatta daha ileri gidip cocuk olu yatirim diye millete ahkam kesen ben, 2002 de evlendim cocuk mocuk dusunmez kariyer pesindeyken birgun kafama saksi mi artik, yoksa teneke kutumu bilmem birsey dustu ve baaam biyolojik saatim geciyor eyvah cocuk yapayim dedim ama bu sadece biyolojik saat isledigi icin deil bir baktim ki gercekten istiyorum..sonra 2003 ten 2008 ‘ e kadar ugrastim..sen misin o laflari ukala ukala konusan ona buna ahkam kesen al bakalim ,Allah sana bir ders versin de gor..sonucta 2 asilama ,1 histeroskopi ve 4 tup yaptim, hatta sonuncu tupte garantiye almak icin 4 embriyo koydurdum..hic cocuk istemeyen ben dorduzu goze almistim…ama 4. tupte nihayet tek tuttu ve aslanlar gibi oglum dogdu, Demir 5.5 aylikken baktim ki emzirdigimden oturu tarih takip etmiyorsun tabi dr a gittim bir de baktik ki 2 haftalik hamileyim..onuda simdi dogurmama 1 ay kaldi kismetse..Simdi ANLADIM Kİ COCUK SEVGİSİ VE ANNE OLMAK DUNYADA HİCBİRSEYE DEGİSİLMEZ. Allah’ a hergun binlerce kez sukur ediyorum….

  2. merve Says:

    Merhaba Nil Hanim,hikayenizi gipta ederek okudum.
    Ben de 3 yillik evliyim ve cocugum omuyor.Esimin
    Sorunu yok. Bicok yontem denedik.Ama olmadi.
    Esime karsi nasil davraacagimi bilmiyorum. Baa bir sey
    hissettirmemeye calisiyor.Ama cok istedigi belli.
    Sizdede esiizde yana bir sikinti yok sanirim. Cocuk ici
    Cabaladiginiz donemde esinize nasil davradiniz.
    Ben su an cok bocaliyorum. Bosanmayi bile dusuuyorum.
    Bazen cok destekleyici konusurken, baze de uzaklastigii
    hissediyorum.

    • alev Says:

      Merve hanım,
      Bazen hayırlısı diyeceksiniz ve oluruna bırakacaksınız. eğer ki biyolojik olarak her iki tarafta normal ise sorun sizin beyninize yerleşen çocuk sevdası olabilir. Şöyle ki hormonlar beyin ile çalıştığından her cinsel ilişki öncesi ve sonrası sizin düşünceleriniz çok öenmli. Bunun için içiniz ve aklınız rahat olarak cinsel hayatınıza ve evliliğinize devam edin 3 yıl çok kısa bir süre 10 sene üzerine çocuğu olan insanlar var benim etrafımda. Eğer kocanızı seviyorsanız herşeyin üstesinden beraber gelebilirsiniz. Mutlu kalın.

  3. leyla gökçen aksu Says:

    merhabalar.ben şu an 37 haftalık bir gebeyim.ve bu siteyi arama motorunda ‘doğuma yaklaşırken psikolojiyi rahatlatma’cümlesini yazıp ararken buldum.iyiki de bulmuşum.henüz doğum yapmadım ama yapar yapmaz hikayemi burada paylaşmak için heyecanlanmaya bile başladım.
    sadece hamile bir bayan olarak duygularımı paylaşmak istedim buradaki hikayeler çok güzel ve cesaretlendirici.gerçekten normal olmasaydı normal doğum denmezdi değil mi?hem bebek hem anne için Allah’ın biz bayanlara vermiş olduğu çok güzel bir ödül annelik.inşallah ben de doğumdan sonra hikayemi burada paylaşacağım.bu sitede emeği geçen herkese teşekkürler.


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: