~ 4 Ağustos 2010, İstanbul~

Dört gözle bekliyordum doğum hikâyemi yazacağım zamanı. Doğum sonrası yazmanın biraz zaman alacağı, benim de hiç acele etmeyeceğimi düşünememişim. Bugün kızımın 11. günü ancak zaman ve yeterli motivasyonu sağlayıp oturuyorum bilgisayar başına.

3 Ağustos salı öğlen, eşimle kalkıp rutin muayenemize gittik hastaneye. 39 hafta 3 günlüktü hamileliğim. Doktorumuz vajinal muayene yaptı. Son söylediğinde olduğu gibi bebeğin doğum yoluna hala girmediğini, rahim ağzının arkaya dönük olduğunu, pazardan önce bebeğin gelmesinin zor olduğunu söyledi. Bir yandan canım sıkıldı bekleme işi devam edecek diye bir yandan da tam zamanında gelecek diye sevindim. Doktorumla pazarlık yaptık. O “cuma gel kontrole” dedi. Ben “Çok yoruluyorum geldiğimde, pazartesi geleyim yaa, arada doğum olursa gelirim işte.” dedim. En ufak tuhaf şeyde kontrole geleceğime söz verdikten sonra pazartesi gününde anlaştık. Devamı için tıklayın.

Reklamlar

Defne’nin doğum hikâyesine başlamadan önce hayatımızın o dönemi hakkında bilgi vermeliyim.

Eşimin işi dolayısıyla ben 26 haftalık hamileyken İngiltere’ye yerleştik. Buradaki sağlık sistemi Türkiye’dekinden çok farklı. Hamilelik süresince kadın doğum uzmanları yerine ebelerle görüşüyorsunuz. Sadece, bir problem olması halinde sizi doktora yönlendiriyorlar. Hamilelik normal seyrediyorsa bütün hamilelik boyunca sadece 12. ve 20. haftalarda ultrasona giriyorsunuz. Doğumları da yine ebeler yaptırıyor, doktorlar bir komplikasyon halinde olaya dahil oluyorlar. Önceden kararlaştırılmış sezaryenle doğum çok çok nadir. Sezaryen, anne ve bebek için gerçekten gerekli ise başvurulan bir çözüm.

Devamı için tıklayın.

Aşağıdaki linklerde Amerika’da bebeklerini Sezaryen Sonrası Vajinal Doğum (SSVD) ile dünyaya getiren üç annenin hikâyesi anlatılıyor.

> İlki, CNN’den bir haber.

> İkincisi, fotoğraflardan oluşan bir hikâye…

> Üçüncüsü ise video görüntülerinden oluşuyor. (Bu videoda sezaryenle doğumun nasıl yapıldığı da gösteriliyor)

Devamı için tıklayın.

~ 18 Haziran 2008, Providence, Rhode Island, ABD ~

Normal doğum istiyordum. Bir arkadaşım şöyle demişti: “sezaryen olan ablam 1 ay yataktan kalkamadı, bebeği taşıyamadı. Ben ise ertesi gün kucağımda bebekle ortada geziniyordum.” Doktorumun muayenehanesinde 12 doktor ve 6 ebe ortak çalışıyorlardı. Ebelik benim aklımdaki ‘köydeki yaşlı teyze’ imajından uzaktı. Önce hemşirelik eğitimi, ardından master ile normal doğumda uzmanlaşıyorlardı. Doktorlar ise tıp fakültesinde çok dolu bir eğitim programları olduğu için acil durumlara ve cerrahiye yoğunlaşıyorlar, birçoğu doğal-müdahalesiz doğum nedir bilmiyordu, çünkü izleyecek fırsatları olmuyordu. Ebeler gerçekten daha deneyimlilerdi normal doğum konusunda. Devamı için tıklayın.

~ 12 Mayıs 2009, İstanbul ~

Lokum Kızımızın Doğum hikâyesi

9 ay önce biri bana Doğal Doğumdan bahsedip böyle bir doğum için çabalayacağımı söyleseydi gülerdim. Çünkü o günkü zihniyetim bunu kabul etmez sanal bulurdu.

Bizim hikâyemiz 9 haftalık hamileyken Jale Dural ve Hamileler Kulübü ile tanışmamla başladı. Jalecim sayesinde Hakan Çoker ve eğitiminden haberdar olduk. Hakan Bey’in eğitimde dediği gibi “Şu an sizleri Doğal Doğum konusunda zehirliyorum, farkında değilsiniz” ve o zehri biz de almıştık, bundan sonra doğuma bakış açımız çok değişti. Artık planımız “Doğal Doğum”du.

Devamı için tıklayın.